Son bir aydır muhtarları dinliyorum.
Hem Pendik’te, hem de Tuzla’da.
Tabir yerinde ise, ”Bir dokun, bin ah işit.”
Neden mi böyle?
Muhtarlarımızdan dinleyelim; “Eskisi gibi ikametgah belgesi ve nüfus cüzdan örneği veremiyoruz. Para kazanamıyoruz. İşlerimizi, güçlerimi bıraktık, vatandaşın sorununa el attık. Seçim kampanyaları düzenledik, fazlaca paralar harcadık. Sonuç, oldukça vahim. Cepten harcıyoruz. Gelirlerimiz, giderleri karşılamıyor.”
Mahallelerimizin mülki amirleri gerçekten mağdur. Beni bilirsiniz, her gün bir kaç muhtarımıza uğrayıp onları dinlerim. Gerek kendi, gerekse de mahallelerinin sorunlarını, gazetem DUYURU’dan kamuoyuna duyururum.
Muhtarlarımız, eski günlerini mumla arıyorlar.       
Bu gün bir çoğu, seçildiğine pişman olmuş.
Durumu iyi olanlar için fazlaca sorun yok.
Ancak, başka bir geliri olmayan muhtar, ekonomik açıdan oldukça zor durumda.
Önümüz kış. Giderler daha da artacak.
Şimdiden doğalgaz faturasını düşünmeye başladılar.
Sekreterya, telefon, çay, yemek ve kira derken, aylık ortalama gider 3 bin lirayı buluyor.                       
Bunu karşılayacak gelir ise, yok denecek kadar az.
Çare bulunmalı?
Nasıl çözüm bulunacağını yetkililerimizin takdirine bırakıyorum.
Sayın Salih Kenan Şahin ve Sayın Şadi Yazıcı, mahallelerin mülki amirlerinin sorunlarına ivedilikle el atmalı.   
Yoksa, kısa bir süre sonra çok sayıda muhtarımızın istifasına şahit olacağız.
Bu vesile ile başta okurlarımız olmak üzere, tüm İslam Alemi’nin mübarek Kurban Bayramı’nı tebrik ederim.