3 - 7 Kasım 2011 tarihinde sekiz kişilik bir heyetle beş günlük program için Afrika Mali’ye gitmek nasip oldu. 3 Kasım saat 13.45’te İstanbul’dan havalanan Tunus Hava yolları uçağı, Tunus, Fildişi Sahilleri yolcu transferi ile 4 Kasım 05.30’da Mali Bamako havaalanına iniş yaptı. 15 saatlik uzun bir yolculuğun sonunda siyahlar ülkesi Mali’ye varmıştık. Bizleri Bamako Horizion Collece Genel Müdür Yardımcısı Ali Osman Bey ve Türk öğretmenler karşıladılar.

Mali 70 yıl Fransa’nın sömürgesinde kalmış. zulum ve işkenceler geride sadece acı ve gözyaşı bırakmışlar. Nihayet 1960 yılında bağımsızlığına kavuşmuşlar. 15 milyon Nüfusu ile Ülkenin 2/3 çöl, tarım ve hayvancılık kısmı yapılıyor. 2 bin km uzunluğunda Nijer nehri Ülkeye can vermiş görünüyor. Pamuk ve pirinç üretiliyor. Köylerde elektrik yok, kuyu suyu kullanıyorlar. Başkent Bamako gelişme sürecinde, 10 siyasi parti mevcut, siyasiler seçimle iş başına geliyor. Mali’deki Türk Koleji (Horizion College) bir anaokulu, üç ilköğretim okulu, bir kız lisesi, bir erkek lisesi ile iki bin öğrenciye hizmet veriyor. Mezunları Türkiye, Avrupa, Amerika ve Kanada'da üniversite tahsili yapıyor.

Türkiye ve Almanya’dan gelen hayırsever işdamları kurbanlar Horozion Koleji’nin bahçesinde kestirdiler. 4 kg paketler halinde 15 bin Afrikalı kardeşimize kurban dağıtımı yaptık. Cami imamları ile sağlanan görüşmeler neticesinde yardıma muhtaç fakir aileler önceden tesbit edilmesi işimizi kolaylaştırdı. Bizler üçer kişilik gruplar halinde dağıtım çalışmasına iştirak ettik. Dikkatimizi çeken bu kadar fakir olmalarına rağmen dağıtım sürecinde hiç izdiham olmaması. Kurban eti ve hediyelerimizi verdiğimiz Afrikalı kardeşlerimiz belki de bir beyaz insandan ilk defa karşılıksız yardım alıyorlardı. Bu insanlar ayda 100 ile 150 TL maaşla çalışıyorlar, sosyal hiçbir güvenceleri yok, günde bir öğün yedikleri sadece haşlanmış pilav. Ekmek dahi alamıyorlar. Evleri 20 M2 civarında topraktan yapılmış, üstleri kamışla kapatılmıştı. Dağıtım sürecinde onların mutluluğu bizleri duygulandırmıştı. Cami imamları Türk insanının yardımlar için minnet ve şükranlarını iletiyorlardı.

Başkent Bamako’nun 65 km uzağında bir köye dört araçlık bir konvayla 25 kişilik heyetle gittik. Köylüler köyün girişinde tüfekleri ile bizleri karşıladılar. Hep birlikte silah atışı yaptılar. Aslında kabile demek daha doğru olacak. Televizyonlarda izlediğimiz sahneler. Köy meydanında toplanmışlar, çocuklar, kadınlar ve erkekler ayrı ayrı halka olmuşlar, bizlere gösteri yaptılar. Kabilenin reisi bizlere teşekkür konuşması yaptı. Kabilesinin bugün çok mutlu olduğunu, Türkiye’den gelen tüm konuklara şükranlarını sundu. Sonra kurbanlarımızı ve hediyelerimizi dağıttık. Hatıra fotografaları çektik.

Afrika’lı kardeşlerimiz ve bizler bu Bayram çok mutlu olduk. Duygu yüklü güzellikleri birlikte yaşadık. Türk okulunun sergilediği başarı, okullarımıza olan ilgiyi sürekli artırıyor. Sınavla öğrenci alıyorlar. Fransızca, İngilizce ve Türkçe eğitim veriliyor. Öğretmenlerin %80 Afrika’lı kalanı Türk. Ziyaret ettiğimiz okullardaki öğrencilerle Türkçe konuşmak, Türkçe şarkılar dinlemek hepimizi Ülkemiz adına gururlandırdı doğrusu.

Horizion Eğitim Kurumları Genel Müdürü Salih beyin anlattığı bir hatırayı nekletmek istiyorum. Türkiye’den hayırsever bir işadamı zekatını göndermiş ve ihtiyaç sahiplerin dağıtılmasını rica etmişti. Arkadaşlarla birlikte bir köye gittik, topraktan yapılmış küçük bir evin içinde bir kadın ve yedi çocuk vardı, Türkiye’den geldiğimizi ve yardım vermek istediğimizi söyleyince kadın ağlamaya başladı, bizler ne olduğunu anlayamadık. Kadın evdeki çocukların yetim olduğunu üç gündür hiçbir şey yemediklerini söyleyince bizlerde duygulandık. Afrika’da genel tablo ve yaşam böyle işte…

Ülkemizi Dünya’nın her yerinde en iyi şekilde temsil etmek için hiçbir fedakarlıktan kaçınmayan gönül elçilerimiz, öğretmenlerimize selam ve muhabbetlerimizi sunuyorum..