İstanbul yıllar yılı köylü kafasıyla inşa edildi(!). Kaçak yapılar, derme çatma binalar ve gecekondular. Şehrin üzerine adeta bir kabus gibi çöktü.
Doksanlı yılların başında, sabah uykularından kalkanlar, Aydos ve Sülüntepe diye iki mahalle oluştuğunu görmenin şaşkınlığını yaşadılar.
Orta Mahalle ve Dumlupınar; iki aracın yan yana geçemeyeceği daracık yollar etrafında konuşlanan izbe yapılar.
Ne şekil, ne de şemal.
Zevksiz, kalitesiz, sözde binalar.
Fevziçakmak, Çamçeşme Kaynarca ve Kavakpınar, görüntü kirliliğinin, imar zevksizliğinin arz-ı endam ettiği mahalleler.
Karşıdaki komşu görmesin diye balkonuna çıkmaya utandığınız yapılar. Daracık ara sokaklar, bir tarafa araç park ettiğinde, geriye kalanına bir aracın ancak sığabileceği yollar.
Sıvasız, boyasız sözde yapılar.
Denetimten, imardan, kontrolden uzak kalfa mantığıyla yapılanan bir kentte yaşıyoruz.
Örnek verdiğimiz mahalleler, en kötüleri.
Tuzla istikametinden araçlarıyla E-5 Karayolu’ndan seyredenler Çamçeşme sınırından taaki, Pendik Dörtyol Köprülü Kavşağına kadar her türlü zevkten mahrum olarak inşa edilmiş binalardan oluşan bir manzaraya merhaba diyorlar.
Mahallelerin arasına sıkışmış tamirhaneler, tamirhanelerin arasında hastaneler, Yutong denen bir kabus ve eğri büğrü binalar.
15-25 yıl önceki şartlarda "kafamı sokacak bir evim olsun da nasıl olursa olsun" mantığıyla inşa edilmiş binalardan müteşekkil bir şehirde yaşıyoruz.
Yetkililerin bile bile olumsuzluklara, düzensizliklere göz yumduğu bir şehir.
Şimdi nasıl ederiz de düzeltirizin telaşına düşmüş durumdayız.
Neresinden başlanacak, ve nasıl yapılacak çok merak ediyorum.
Kentsel dönüşüm deyip duruyoruz.
Ortadan dünüşen bir şey var mı? Allah aşkına.
Yine o daracık sokaklara binalar inşa ediliyor.
Tek teselli eski binalardan daha sağlam ve estetik olması.
Ama mantık yine aynı mantık.
Çocuk oyun parkı yok, otopark yok, yeşil alan yok.
Yokta yok.
Artık bir yerden başlamanın vakti geldi de geçiyor bile.
Gerçi Sapanbağları’nda bir deneme yapılmak istendi ama, sen misin yapan deyim adamı pişman ettiler.
Bremen mızıkacıları ve onların anamuhalefet partisindeki işbirlikçilerini gözardı ettiler.
Yaptıklarına yapacaklarına pişman oldular ve sonuçta vazgeçildi.
Burada başarı sağlanamadı diye durulmalı mı? Elbetteki hayır.
En kısa sürede ve en görünür bir yerde yeniden başlanmalı üstelikte ivedilikle.
Mesela Fevziçakmak Mahallesi Kentsel Dönüşüm için en idealidir.
Yutong’un yanından Marmara Üniversitesi Hastanesi’ne çıkarken sağ tarafta kalan binalar var. Orada bir bölge var.
Tamirhaneler, çekiciler ve hurda yığınlarıyla dolu.
İşte burada kentsel dönüşüme gidilebilir.
Buradaki kentsel yenileme, hem E-5 karayolunda seyredenler tarafından, hemde hastaneye gelen binler tarafından görülebilecektir.
Burada oluşturulacak olan nitelikli bir yerleşim alanı, çevreyi de tetikleyecek ve talepler kendiliğinden gelecektir.
Ancak başlamak önemli diyoruz ya, evet başlamak.
Göz önündeki yerden başlamak.
Herkesin konuşacağı bir uygulama yapabilmek.
Hani diyorlar ya, Pendik’te henüz ortaya bir proje konmadı diye!
İşte size proje.
Bundan daha güzeli mi olur.
Bu vesile ile mübarek Kurban Bayramınızı en samimi duygularımla tebrik eder, hayırlara vesile olmasını dileim.