Fırsat buldukça bunu hep yazıyoruz yazmasına da kimse ne okuyor ve ne de okusa bile “adam sen de” diyerek gözlerini kapayıp başını cama dayayarak, rüya aleminde  yaşamaya çalışıyor.

        Dün yine bir halk otobüsüne bindim. Oldukça kalabalık bir yolcu trafiği var. kendime çok arkalarda bir yer bula bildim. Zira otobüsün en yaşlı müşterisi etrafa bakındığımda hemen hemen ben olduğuma kanaat getirdim. Otobüs hareket etti ,biraz ileriki durakta yine kalabalık bir yolcu bindi ve arka kapıdan 25-30 yaşlarında kucağında bir  üç yaş çıvarında ki bir çocukla bir hanım bindi. Ortalarda kendine yer aramaya başladı. Ara yerde sıkışmasın diye çocuğunu kucağına aldı ve hareket eden otobüsün içinde kadın sağa sola savrularak kendini korumaya çalıştı. Etrafta oturanların bayan ve bay olmak üzere yaş ortalaması nereden baksanız 35 sıralaması içinde sayıla bilirdi. Fakat yarım saatlik bir yol alan otobüste kimse umursamadı ve bu bayana yer vermek lüzumunda bulunmadı. Ben birkaç defa yerimden doğruldumsa da biraz bana uzak bir yerde olduğu için çocuğunu olsun yanıma almak istedimse de işaretleriyle beni ret etti.

        İşte geldiğimiz noktanın fotoğrafı budur. Bu görüntüyü silemediğimiz müddetçe biz ne AB  liğin de ve ne de insan haklarında söz sahibi olabiliriz. Ve kadın bir saat süren yolculuğun sonunda gitti kapının basamaklarına oturdu ve üç yaşlarında ki çocuk, topluma nazar fırlatarak:

       SAĞ OLSUN BENİM AMCALARIM VE TEYZELERİM demeyi ihmal etmedi. Çünkü verdiği görüntü bu duyguları yansıtıyordu.

         Bu durumlara çözüm aramamız gerekir. Daha okul sıralarından başlayarak öğretmenlerimiz kırk dakikalık dersin on dakikasını bu konulara ayıracak ve eğitim olan bu konularda gerekli düzenlemenin yapılmasını isteyecektir. Öğle kapılara duvarlara yazı yazarak yaşlılara ve gazilere hamilelere ve çocuklulara yer veriniz diyerek yasak savmanın hiç bir anlamı yoktur .Bu konuda gerekirse yasa çıkarıp yaşlılar ve hamileler ,çocuklar ,gaziler ayakta iken gençler oturamaz denilir veya ciddi bir eğitim sınavından geçirilerek çocukların daha yeni bilinç kavrama anlarında bu noktalar bilinçlerine yazılır.Bu bir Anayasa şeklidir ve çok önemlidir.Toplumun eğitim düzeyinin arka bahçesi işte bu sorumluluktan geçer. Demokrasiydi veya daha başka sorunları ele aldığınızda bu çok önemli konuyu şayet unutursanız iste geri kalmışlıktan kurtulamazsınız.

        Bir gün çok dolu bir otobüse bindim. Yer bulamadım o uyarı levhasının tam altında uyuklayan bir genci dürterek uykudan uyandırdım. Genç dedim, şu levhada ne yazıyor; benim gözler iyi görmüyor .Mırıldanmaya başladı: YAŞLILARA HAMİLE VE ÇOCUKLU BAYANLARA GAZİLERE YER VERİNİZ…

      Genç okur okumaz yerinden fırladı ve hazır ol vaziyetine geçip: BUYUR AMCA ,dedi..

       Onun için bu buyurları bizim yansıtmamız ve eğitim coğrafyamızı yükseltmemiz gerekir…