SBS ve ÖSS sonuçlarının açıklandığı şu günlerde öğrencilerin ve ailelerin yaşadığı  stresi görüyorsunuz. Özellikle ailelerdeki  tedirginlik had safhada. Şu anda ülkemizde uygulanan ilköğretim programları eğitim ile bire bir alakalı olmasına rağmen, uygulayıcılar açısından değişen pek fazla bir şey yok. Yani aynı tas aynı hamam derler ya öyle bir şey. Eğitim sisteminde son 5-6 yılda çok önemli değişiklikler oldu. Ancak bu değişikliklerin uygulanması mevcut sınav sistemleri nedeni ile tam manası ile uygulanamıyor.

İllerin bu sınav sonuçlarına göre başarı sırasına konulması İl Milli Eğitim Müdürlüklerini sınava endeksli bir başarı beklentisi içerisine sokuyor. Bu durum da eğitimin niteliğinden çok niceliğini ön plana çıkarıyor. Yani nasıl bir insan tipi yetiştirdiğimizden ziyade bu sınavlarda başarı sıramız/durumumuz nedir anlayışı daha da öne çıkmaktadır. Hal böyle olunca dershaneler, etüt eğitim merkezleri, yetiştirme kursları vb. eğitim sisteminin kamburu olarak -ki ülkemizin dışında hiçbir gelişmiş ülkede böyle bir yan eğitim/öğretim alanları yoktur-ortaya çıkmaktadır.

Bir tarafta dershaneler, bir tarafta yetiştirme kursları, diğer tarafta özel  ve kaçak ders veren öğretmenler, başka bir tarafta çocuklarının eğitim giderlerini bunlara paralel olarak karşılamaya çalışan aileler. Bütün bunlar orta ve uzun vadede sisteme çok pahalıya mal olmakta ve işin içinden çıkılmaz bir hal almaktadır.

Milli Eğitim Bakanlığı, SBS’yi sadece 8. Sınıflarda uygulama kararı aldı. Yani bundan 2-3 sene evvel uygulanan OKS’ ye dönüş yapmış oldu. Yani OKS’ den kaçmışken tekrar OKS benzeri bir duruma dönüş yapmış oldu.  Bu da bir şey en azından veliler ve öğrenciler açısından stres üçte iki oranında azaldı. Ancak bana göre bu anlayışların hiç birisi çözüm değil. Yani dar alanda paslaşmaktan başka hiçbir işe yaramaz. İnşaallah bu çarpık sınav sistemi ileride tamamı ile kalkar ve yerine daha akılcı, toplumumuzun yapısına uygun, çağdaş, maddi ve manevi beklentileri karşılayacak bir sistem oluşturulur.

Eğitimin üzerindeki kamburlar giderilmediği sürece bir çözüme kavuşmak mümkün görülmüyor. Eğitimi birilerinin ekmeğine yağ sürmekten kurtarmak gerekiyor. Buda oldukça sistemli ve planlı bir çalışma ve çaba gerektiriyor. Bir kere bu dershane sistemine son vereceksiniz. İyi de bu alanlarda istihdam edilmiş adamlar ne olacak? Öncelikle şunu belirtelim ki hiç kimsenin çıkarı milletin ve devletin çıkarından daha önemli değildir. Biz bu sistem ile toplumun geleceğini  tehlikeye atmış oluyoruz.  En azından bu sistemde toplumsal ve kültürel değerler korunamıyor ve genç kuşaklara aktarılamadığı gibi yeni değerlerde üretilemiyor. Her dershanenin, her sene derece yapmış öğrencileri bulunur. Ancak üniversitelerimize baktığımız zaman eğitim, teknoloji, üretim, keşif, buluş, yaratıcılık vb. alanlarda esamemiz bile okunmaz. Tabii ki bu durumun tek sebebi dershaneler değildir, eğitim sistemi baştan sonuna kadar gözden geçirilmelidir. Dershaneler; bir çıkış yolu olarak, belli bir süre dahilinde, belli şartlar çerçevesinde özel okullara dönüştürülebilir. Bu durum sistemi bir nebze olsun rahatlatır. Bu ve benzeri şekilde bir sürü tedbir alınabilir.

Yine Milli Eğitim Bakanlığı Haftalık ders saatlerinde de bir değişiklik yaptı.  Önümüzdeki  eğitim-öğretim yılından itibaren  haftalık ders saati olarak; (şu anki mevcut 30 ders saati yerine) 1,2,3. Sınıflarda 25, 4. ve 5. Sınıflarda 26 ders saati olarak uygulanacak. Geriye kalan süreler serbest etkinlikler olarak değerlendirilecek.  Bu güzel bir gelişme. En azından çocukların çocukluğunu yaşaması, derslerini ve okulunu sevmesi, okuluna koşarak gitmesi açısından oldukça güzel bir gelişme. Bu konuda emeği geçen bakanlığımız yetkililerine teşekkür ediyorum. 

Saygılarımla.