Türk Toplumu olarak acayip bir toplumuz. Belkide acayip bir toplum olduk. Hakikaten o kadar çok çelişkiyi içemizde barındırıyoruz ki hayret etmemek elde değil.

     Mesela:Çocuklara durmadan büyüklere saygı, küçüklere sevgiden bahsederiz. Ancak; çocukların en fazla şiddet gördüğü ülkelerden birisiyiz. Büyüklere saygı konusunda ise, en azından; dolmuşlara, belediye otobüslerine bakmak yeterli.

     Namus konusunda; güya, çok titiz davranırız. Mangalda kül bırakmayız. Hatta bunun için cinayetler işlenir. Yapılan istatistiklerden ise her 3 ya da 4 yetişkin insandan birisinin eşini aldattığı ortaya çıkıyor. Dahası uygun bir fırsatta bu aldatma durumu yarıya ulaşıyor.

     Gayri meşru ilişki içinde olanların büyük bir kısmı evlenme vaadi ile bu işi yapıyorlar. Ancak; birbirinden evlenme beklentisi içerisinde olupta evlenenler ise çok azdır.

     Alkol ve sigara kullananlarda dahil, alkol ve sigaranın zararlarından bahsederiz, hatta çocuklarımıza yasaklarız. Ama evimizde ve çocuklarımızın yanında bunları kullanmaktan da kaçınmayız.

     Kaldırımların işgallerine hep karşıyız. Ama kendi dükkanımızın veya marketimizin önü hariç.

     Hırsızlığa, arsızlığa ve yolsuzluğa hep karşıyızdır. Ama en fazla saygıyı da bunları yapanlara gösteririz.

     Herkesin okumasından ve cahillikten kurtulmasından bahsederiz. Ama kızları okutmamak için önlerine setler çeker ve bin bir çeşit bahane üretiriz.

     Hak, hukuk, emek, sermaye, Allah rızası deriz. Şeytana kırk taş attırırız, her türlü hile ve dalavereye baş vururuz.

     Doğru söyleyeceğimize yemin edip, yalancı şahitlik yapmaktan veya yalan söylemekten çekinmeyiz.

     Objektif ve tarafsız olduğumuzu söyleyip, her türlü kayırmacılığı yapmakta bir beis görmeyiz.

     Birleştirmekten ve kaynaştırmaktan bahsederiz. Ama her türlü ayrımcılığı körükleriz. Ötekileştirmekte üstümüze yoktur. 

     Doğruluktan dürüstlükten, helal kazançtan bahsederiz. Ama en azından çalışanlarımızın sigortalarını bile yaptırmayız.

     Millet yararına indirimden bahsederiz. Ama önce bindirip sonra azıcık indiririz.

     Cumhuriyetin ve demokrasinin güzelliklerinden bahsederiz. Ama darbelerden ve darbe yasalarından da bir türlü vazgeçmeyiz. Darbe sever hukukçularımız, bilim insanlarımız vardır.

     Akılcılıktan, pozitif bilimden bahsederiz. Değişmez ve değiştirilemez kanunlarımız vardır.

     Temizlikten, dinden, imandan bahsederiz. Ama çevremiz pislikten geçilmez, insan haklarına, komşuluk haklarına riayet etmeyiz.

     İnsan sevgisinden, Mevlana’dan, Yunus Emre’den bahsederiz. Ama yanımızda düşüp bayılan, hatta ölmek üzere olan insanlara dönüp bakmayız. Dahası baktıklarımızın da organlarını en eğitimli insanlarımız aracılığı ile çalarız.

     Kahraman, cömert, misafirperver, dürüst, namuslu, hoşgörülü, yardımsever, latif, nezih, nazik, necip Türk Milleti’nden bahsederiz. Ah, Ah! O da eskidenmiş be.

     Evet, neye layıksak o şekilde yönetiliriz, şüphesiz ki biz kendimizi değiştirmedikçe Allah’ta bizi değiştirmez. Saygılarımla.