2009 bitti. 2010 senesine başlıdık. Gazeteci olarak bazen toplantı ve davetler nedeniyle evlerimize geç gideriz bu günde onlardan biriydi. 31 Aralık akşamı 2009‘un son saatleri, satler 21.00-22.00’yi gösteriyor, yürüyorum, cadde ve sokaklar insan kaynıyor. Renga renk meşaleler yakılıyor, çılgınca alışverişler yapılıyor. Ekseriyetle kuruyemiş türü belli ki gece geç saatlere kadar eğlenecekler insanlar. Türkiye, hatta Pendi’in sokak ve caddelerinde mi yürüyorum diye bir ara kısa süreli şaşkınlık yaşadım. Ha unutmadan şunu da söyleyeyim, yine aynı gün saatler 16.00’yı gösterirken Pendik’in ileri gelen iş adamlarında birini ziyarete gitmiştim. Hoş beş sohbet çay kahve derken söz konusu mekana bazı siyasilerin, iş adamlarının Pendik’in tanınmış simalarının kısa süreli de olsa giriş çıkışlarına şahit oldum. Karşılıklı hediyeleşiyorlar, hediyeler neyin nesi diye merak ettim. Bu akşam yıl başı, bunun için alkollü içeçek hediye ediyorlarmış birbirlerine. Kendi deyimleri ile böyle bir gelenekleri varmış ilk şaşkınlığımı burada yaşamıştım
Eve gittim. Sabahleyin yani 01 Ocak Cuma günü çalışacağım için saat 23.30’da  yattım.  Uyuyamadım, bir gürültü bir patırtı.
Uyu uyuyabilirsen.
Birara savaş mı çıktı?
Bizi bombalıyorlar mı? diye şüpheye düştüm. Camdan dışarı şöyle bir baktım 2010’a giriş kutlamaları için imiş bütün bu olanlar.
Vay be.
Ama ne kutlama
Sabah Pendik tren istasyonuna 09.00’da geldiğimde ise hani derlerya in cin top oynuyor. O misal Hatboyu Caddesin’den bir araç dahi geçmiyor.
Bir kaç esnafın açtığı kepenk hariç, Pendik ölü bir şehri andırıyordu.
Dedim ya tarih 01 Ocak 2010 günlerden Cuma.
Gazetemde günlük rutin işlerimi yaptım. Sonra saat 11.00 gibi çantamı aldım şöyle bir dolaşayım diye dışarı çıktım. Sabah erken saatlerdeki manzaradan farksızdı Pendik.
Bir kaç resim çektim bu önemli günün anısına. Biz o gece sabahlara kadar niye  eğlendik. Bir yıl daha yaşlandık diye mi?
Yada birilerine özenti mi dersiniz?
Ne derseniz deyin manzara hiç hoş değil, dahası var.
Pendik’te bir mahallede insanlar Cuma namazı kılmak için camiye akın akın geliyorlar bende aynı caminin bir programı için davetliydim. Gelen cemaate gözüm şöyle takılıverdi. Herkes gözlerini ovuşturuyor. Uykulu halleri üzerlerinden gitmemiş. Eminim ki birçoğusu daha kahvaltı bile yapmamıştır. Hoca hutbeyedeyken ve namaz kılınıyorken, ortak kanaat, “Bir an önce bitse de kahvaltı etsek.” Olmuştur diye içimden geçirdim.
Bu vesile ile tüm halkımızın ve saygı değer okurlarımın yeni yılını kutlarım.